Artikel in wijkblad Ommoord
Gepost op: donderdag 16 februari 2012
Bewonersorganisatie Ommoord heeft een interview gepubliceerd in hun wijkblad met Patricia. Hier de tekst:
Een Braziliaanse die geen samba kan dansen, maar wel moeiteloos op haar hoofd kan staan.
Patricia komt uit São Paulo en woont nu 8 jaar in Rotterdam.
Ze geeft yoga lessen aan volwassenen en kinderen op verschillende plekken in de regio, waaronder ook in Ommoord.
"Yoga is al lang in mijn leven. De eerste keer, dat ik iemand yoga heb zien beoefenen, was ik 9 jaar oud. Die persoon was mijn oma.
Mij oma was geen doorsnee oma. Ze was net terug van een reis van 6 maanden naar India waar ze in een ashram (een soort klooster gemeenschap) had geleefd. Vanaf dat moment begon zij zich te kleden in vreemde gewaden en deed iedere ochtend yoga oefeningen.
Als klein meisje logeerde ik bij haar en vond dat allemaal erg interessant.
Natuurlijk wilde ik met haar meedoen en ze leerde mij wat asana's (yoga houdingen). ‘De leeuw’ was veruit favoriet, want je mocht daar altijd flink hard bij grommen..
Toen ik verder opgroeide verdween de yoga, tijdelijk, zo bleek, naar de achtergrond.
Eerst ging ik Filosofie aan de Universiteit van São Paulo studeren en daarna heb ik een flink aantal jaren als mode journalist gewerkt. Maar het leven had andere plannen met mij.
Ik was op vakantie in Europa toen ik mijn huidige man leerde kennen. Het was niet liefde op het eerste gezicht. Pas toen hij naar Brazilië kwam en we samen door het land reisden, werd het heel duidelijk. We wilden samen zijn.
Maar dat ging niet zo makkelijk. Ik had een huis, een leuke baan, vrienden en familie in de buurt. Mijn leven in São Paulo was zeker niet slecht, maar naar verloop van tijd werd het steeds moeilijker om mijn hart te negeren.
Ik ging nog een keer naar Nederland. Dit keer om het dagelijks leven te kunnen ervaren. We hebben deze periode onze ‘proefrit’ genoemd.
Er waren veel vragen: in welke land gaan we samen beginnen, wat is het beter, wat is makkelijker, wie kan wat opgeven… er was geen simpele oplossing.
Toen werd het tijdschrift waar ik werkte opgeheven en was de oplossing er opeens.
Twee jaar later woonde ik in Nederland.
Hier was mijn leven zo anders dat ik op een bepaald moment mijzelf bijna niet meer herkende. Het was een vreemd gevoel.
Een nieuwe taal leren, aan een andere samenleving wennen, familie en vrienden die ver weg waren, geen werk, en dan noem ik alleen de meest voor de hand liggende verschillen.
In die tijd begon ik weer Yoga te beoefenen. Als ik dat deed voelde ik me weer dichter bij mijzelf komen.
Na een korte tijd in Nederland werd ik zwanger. Opnieuw stond mijn leven weer even helemaal op zijn kop. Ik werd moeder.
Maar de yoga bleef. En na zwangerschapyoga ging ik weer over op gewone yoga. En nu was ik niet meer te stoppen.
Mijn kind werd 4 jaar oud, ik had inmiddels Nederlands geleerd en wilde heel graag weer gaan werken.
Ik solliciteerde een tijd lang op van alles en nog wat, en vond, na veel gedoe, uiteindelijk ook werk. Maar het was niet wat ik wilde. En ja, wat wilde ik eigelijk? Wie was ik hier geworden?
Waar moest ik beginnen?
Op een dag besloot ik een lijst te maken van alle dingen die mij blij maakte. Wat vond ik leuk om te doen, waar had ik plezier in, wat bracht me in balans…En verassing, yoga stond daar, bovenaan mijn lijst. Sterker nog, het was het eerste dat ik opgeschreven had.
Dit was het moment dat ik besefte dat ik misschien van yoga meer dan een hobby kon maken.
Ik vond een vooropleiding op internet en dat bleek een perfecte manier om dit idee te testen.
De eerst les is kwam en het was meteen raak. Ik had het gevonden.
Nu ben ik al 3 jaar yoga docent.
Ik heb een yoga studio in het centrum van Rotterdam en ik geef ook les in mijn buurt, Ommoord.
Ik doe het met passie en inspiratie en iedere dag dat ik voor mijn leerlingen sta, heb ik hetzelfde gevoel: wat heerlijk!"
Meer weten? Kijk op www.everybodyoga.nl
(nieuws Ommoord 3 - winter 2011/12 "WONEN WERKEN ZORGEN" Rotterdamse docente 'in haar stad' p12-13)

